Czasy współczesne

30 Dec 2006

Czasy się zmieniają i potrzebne są nowe metody pomocy superwizorom. Wiele procedur, dawniej skutecznie chroniących niekompetentnych superwizorów traci swoją użyteczność.

Wraz z rozwojem technik wideo i wprowadzeniem luster weneckich została zagrożona poufność sesji, główna ochrona superwizorów. Brak wiedzy superwizora może być teraz ukazany publicznie, a nie tylko jednemu studentowi w trakcie poufnej sesji. Superwizja na żywo wymaga od nauczyciela wiedzy jak poprowadzić studenta w trakcie rzeczywistej sesji, nie zaś później, gdy można tylko omawiać to co mogło by się wydarzyć. Superwizja na żywo staje się coraz bardziej popularna i za szczęściarza może się uważać superwizor, który zdoła uniknąć groźby obserwacji przez lustro weneckie.

Terapeuci muszą również wiedzieć co robić z przedstawianymi problemami. Trzeba zrezygnować z fascynującego zajmowania się przeszłością lub fantazjami, gdyż świat rzeczywisty klientów skutecznie w tym przeszkadza. (…) Terapię stosuje się również w trudniejszych problemach, takich jak przemoc, samobójstwo, gwałt, narkomania, kazirodztwo, zachowania przestępcze i inne poważne zaburzenia. Aby sobie poradzić z tymi wszystkimi nieszczęśnikami, terapeuci muszą wiedzieć co mają robić. Atakowani są superwizorzy którzy nie potrafią ich tego nauczyć. Ostatnią komplikacją dla superwizorów jest najnowsze odkrycie, że terapeuci i klienci mogą być mężczyznami lub kobietami. Terapeutki o orietnacji feministycznej atakują dawne i obecne uprzedzenia i obwiniają superwizorów. Jak więc superwizorzy mają ukryć swoją niekompetencję i seksizm, kiedy wszystko jest jawne a punkt skupienia terapii przesunął się na rzeczywistych ludzi w rzeczywistym świecie? Czy można sobie poradzić z tym wyzwaniem? Zastanówmy się w jaki sposób może, jak zawsze, przyjść nam na pomoc teoria. Czytaj dalej

Powrót do spisu treści artykułu

Kategoria: NLP artykuły